Regalia

Bij de inhuldigingsplechtigheid spelen de kroon, de scepter, de rijksappel, het rijkszwaard en de rijksstandaard – de regalia of rijksinsigniën – een belangrijke rol. De kroon, de scepter en de rijksappel rusten (met de in rood fluweel ingebonden Grondwet) op de credenstafel in de nabijheid van de troon. Militaire officieren hanteren het rijkszwaard en de rijksstandaard. De populaire benaming 'kroonjuwelen' kan de indruk wekken dat de regalia onderdeel zijn van het juwelenbezit van het Huis Oranje-Nassau. Het gaat hier echter niet om persoonlijke sieraden van de Oranjes, maar om voorwerpen met een voornamelijk symbolische waarde, die exclusief en onlosmakelijk verbonden zijn aan het Nederlandse koningschap. De regalia behoren echter niet toe aan de Staat, maar zijn ondergebracht in de Stichting Kroongoederen.

De regalia zijn voor het eerst gebruikt bij de inhuldiging van Willem I als Koning der Nederlanden. Op last van koning Willem I werden de verschillende attributen met spoed ontworpen. Omdat de kroon niet bedoeld was als daadwerkelijk te dragen sieraard, maar uitsluitend om de koninklijke waardigheid aan te geven, zag men af van het gebruik van kostbare materialen. De kroon van 1815 bestond uit verguld koper en bevatte imitatie edelstenen van gekleurd glas. Koning Willem II liet voor zijn inhuldiging nieuwe regalia ontwerpen. Rijksappel en scepter werden vervaardigd uit verguld zilver. De nieuwe kroon van zwaar verguld zilver, was fraaier en kostbaarder dan zijn voorganger. Wel werden er opnieuw imitatie edelstenen en parels in verwerkt. Willem II liet ook een nieuwe standaard en rijkszwaard vervaardigen. De in opdracht van Willem II vervaardigde regalia hebben sindsdien dienst gedaan bij de inhuldiging van Nederlandse vorsten.

Word nu lid van Oranjevereniging Irene! Nu lid worden!